Szkola Zima

Fotografia przedstawiająca szkołę w Niedzicy zimą

Szkola Zima

Fotografia przedstawiająca szkołę w Niedzicy zimą

Szkola Zima

Fotografia przedstawiająca szkołę w Niedzicy zimą

PRACOWNIA KOMPUTEROWA

PRACOWNIE KOMPUTEROWE DLA SZKÓŁ

Niedzica

 

na własność ziemi ponownie oddali się w zależność od pana, właściciela zamku Dunajec . Pozostałości po ustroju feudalnym na Spiszu nazywamy żelarką, a poddanych żelorzami. Stosunki pańszczyźniane zostały dopiero zniesione ustawą sejmową w 1931 roku. Czasy żelarki oraz Ilonę Salamon- ostatnią właścicielkę zamku w Niedzicy pamięta najstarszy 102 letni mieszkaniec Niedzicy – Zamek pan Jan Janos.
W dziejach Niedzicy odnotowano wielokrotnie gwałtowny spadek mieszkańców. Powodów było wiele: głód, pożary oraz choroby epidemiczne – tyfus, cholera. W 1895 roku pożar pochłonął prawie całą zabudowę Niedzicy. Jak głosi ustne podanie szalejący wiatr porywał ze strychów palącą się słoninę, drewniana zabudowa była łatwopalnym materiałem. Skutki były straszne, pozostały tylko cztery domy we wsi, została zniszczona wieża i dach kościoła.
Niedzicę cyklicznie nawiedzała choroba cholera, pochówek był z dala od centrum wsi, chowano na cmentarzu wojennym , dzisiejsza Mogieła. W II połowie XVII wieku właściciel zamku Stefan Horwath Palocsay funduje na polach dworskich kaplicę pod wezwaniem św. Rozalii, opiekunki orędującej u Boga za osobami zarażonymi chorobami epidemicznymi.
( Tadeusz Trajdos, Kaplica w Niedzicy. Początki kultu św. Rozalii na Zamagurzu Spiskim, “Nasza Przeszłość”, t.82, 1994, s.356 –371). Ludowa opowieść podaje, że wokół kościoła toczyła się czaszka, wierni wraz z proboszczem ruszyli za nią z chorągwiami śpiewając religijne pieśni. Czaszka zatrzymała się na wzgórzu, w miejscu gdzie zbudowano kaplicę św. Rozalii. W XVIII wieku proboszcz parafii niedzickiej ks. Szymon Gorelowicz zatrudnił malarza Szymona Kawalskiego, który wykonał do kaplicy obraz św. Rozalii. Pod obrazem zostały zamieszczone w języku polskim następujące słowa:
“ O św. Rozalio, broń nas od niemocy ciężkiej od morowej rany, we wsi tutejszej niedzickiej my za patronkę sobie wyzwoliliśmy tu Ciebie. Abyśmy mogli królować z Tobą społecznie w niebie 1769 r.” Obraz wraz z dwoma figurami został skradziony w 1993 roku.
Kult świętej Rozalii był szczególnie czczony w parafii niedzickiej. W święto patronki wierni gromadzili się na Mszy odpustowej w kaplicy św. Rozalii. Na chrzcie często nadawano dziewczynkom imię Rozalia. W kościele św. Bartłomieja w prawym bocznym ołtarzu znajduje się figura św. Rozalii.
Największa śmiertelność na morowe powietrze miało miejsce w XIX wieku. W 1831 roku zmarło 110 osób. Dla ofiar tej choroby wyznaczono osobny cmentarz “Na Kącikach”.
( Tadeusz Trajdos, Pogranicze polsko – węgierskie od Orawy do Pienin w XIX i na początku XX wieku, Szczawnica 2002, s.78).
Zakończenie I wojny światowej przyniosło wiele zmian w Europie. Niedzica została włączona do Polski. W okresie międzywojennym Niedzicę odwiedził prezydent Polski Ignacy Mościcki.
Po zakończeniu II wojny światowej w Niedzicy istniały dwie szkoły z językiem polskim i językiem słowackim. W latach siedemdziesiątych z braku małej liczby uczniów szkoła z językiem słowackim została zamknięta. Dzisiaj młodzież zdobywa wiedzę w Szkole Podstawowej, w Zespole Szkół Ponadgimnazjalnych: Liceum Profilowane profil usługowo – gospodarczy (kl. II, III) i ekonomiczno – administracyjny (kl. I), Zasadnicza Szkoła Zawodowa – zawód rolnik (kl. III) i kucharz małej gastronomii (kl. I ).
Sport cieszył się dużym zainteresowaniem wśród mieszkańców Niedzicy. W 1948 roku pan Józef Schlegel założył LZS. Dzisiaj umiejętności w piłce nożnej niedziczanie rozwijają w Ludowym Klubie Sportowym, który składa się z juniorów 25 członków (III Liga) i seniorów 35 członków (kl. b).LKS -em kieruje prezes Marian Chmiel, a funkcję selekcjonera pełni Józef Piątek.
Przy Gminnym Ośrodku Kultury działa pod kierunkiem pani Marii Waniczek zespół regionalny “Czardasz”, który wielokrotnie promował spiską kulturę poza granicami naszego kraju.
W Niedzicy aktywnie działa Ochotnicza Straż Pożarna. Wielkie zasługi dla jej rozwoju położył Józef Wójcik, który reaktywował w 1927 r. działalność straży pożarnej. Obecnie prezesem straży jest Jan Nowak. W parafii niedzickiej mieszkańcy podejmują wiele różnych działań. W 2005 roku została zakończona budowa nowej plebani. Działa koło misyjne, zespół charytatywny, Akcja Katolicka i Rada Parafialna.
Dzisiejsza Niedzica rozwija się turystycznie, powstało wiele pensjonatów, hoteli. Liczba turystów systematycznie rośnie. Niewątpliwie można powiedzieć, że wielki wpływ na rozwój turystyki ma zapora wodna, która zdynamizowała życie gospodarcze wsi. W 2003 roku został otwarty Bank Spółdzielczy. Powstają nowe inwestycje. Obecnie prowadzona jest budowa hali sportowej i nowej remizy.
Niedziczanie znani z poczucia estetyki , wiele poświęcają jej uwagi, dbając o piękny wygląd swojej “dziedziny”.
Elżbieta Łukuś

pieniny_niedzica_kurasna własność ziemi ponownie oddali się w zależność od pana, właściciela zamku Dunajec . Pozostałości po ustroju feudalnym na Spiszu nazywamy żelarką, a poddanych żelorzami. Stosunki pańszczyźniane zostały dopiero zniesione ustawą sejmową w 1931 roku. Czasy żelarki oraz Ilonę Salamon- ostatnią właścicielkę zamku w Niedzicy pamięta najstarszy 102 letni mieszkaniec Niedzicy – Zamek pan Jan Janos.W dziejach Niedzicy odnotowano wielokrotnie gwałtowny spadek mieszkańców. Powodów było wiele: głód, pożary oraz choroby epidemiczne – tyfus, cholera. W 1895 roku pożar pochłonął prawie całą zabudowę Niedzicy. Jak głosi ustne podanie szalejący wiatr porywał ze strychów palącą się słoninę, drewniana zabudowa była łatwopalnym materiałem. Skutki były straszne,

 

pozostały tylko cztery domy we wsi, została zniszczona wieża i dach kościoła.Niedzicę cyklicznie nawiedzała choroba cholera, pochówek był z dala od centrum wsi, chowano na cmentarzu wojennym , dzisiejsza Mogieła. W II połowie XVII wieku właściciel zamku Stefan Horwath Palocsay funduje na polach dworskich kaplicę pod wezwaniem św. Rozalii, opiekunki orędującej u Boga za osobami zarażonymi chorobami epidemicznymi.( Tadeusz Trajdos, Kaplica w Niedzicy. Początki kultu św. Rozalii na Zamagurzu Spiskim, “Nasza Przeszłość”, t.82, 1994, s.356 –371). Ludowa opowieść podaje, że wokół kościoła toczyła się czaszka, wierni wraz z proboszczem ruszyli za nią z chorągwiami śpiewając religijne pieśni. Czaszka zatrzymała się na wzgórzu, w miejscu gdzie zbudowano kaplicę św. Rozalii. W XVIII wieku proboszcz parafii niedzickiej ks. Szymon Gorelowicz zatrudnił malarza Szymona Kawalskiego, który wykonał do kaplicy obraz św. Rozalii. Pod obrazem zostały zamieszczone w języku polskim następujące słowa:“ O św. Rozalio, broń nas od niemocy ciężkiej od morowej rany, we wsi tutejszej niedzickiej my za patronkę sobie wyzwoliliśmy tu Ciebie. Abyśmy mogli królować z Tobą społecznie w niebie 1769 r.” Obraz wraz z dwoma figurami został skradziony w 1993 roku.Kult świętej Rozalii był szczególnie czczony w parafii niedzickiej. W święto patronki wierni gromadzili się na Mszy odpustowej w kaplicy św. Rozalii. Na chrzcie często nadawano dziewczynkom imię Rozalia. W kościele św. Bartłomieja w prawym bocznym ołtarzu znajduje się figura św. Rozalii.Największa śmiertelność na morowe powietrze miało miejsce w XIX wieku. W 1831 roku zmarło 110 osób. Dla ofiar tej choroby wyznaczono osobny cmentarz “Na Kącikach”.( Tadeusz Trajdos, Pogranicze polsko – węgierskie od Orawy do Pienin w XIX i na początku XX wieku, Szczawnica 2002, s.78).Zakończenie I wojny światowej przyniosło wiele zmian w Europie. Niedzica została włączona do Polski. W okresie międzywojennym Niedzicę odwiedził prezydent Polski Ignacy Mościcki.Po zakończeniu II wojny światowej w Niedzicy istniały dwie szkoły z językiem polskim i językiem słowackim. W latach siedemdziesiątych z braku małej liczby uczniów szkoła z językiem słowackim została zamknięta. Dzisiaj młodzież zdobywa wiedzę w Szkole Podstawowej, w Zespole Szkół Ponadgimnazjalnych: Liceum Profilowane profil usługowo – gospodarczy (kl. II, III) i ekonomiczno – administracyjny (kl. I), Zasadnicza Szkoła Zawodowa – zawód rolnik (kl. III) i kucharz małej gastronomii (kl. I ).Sport cieszył się dużym zainteresowaniem wśród mieszkańców Niedzicy. W 1948 roku pan Józef Schlegel założył LZS. Dzisiaj umiejętności w piłce nożnej niedziczanie rozwijają w Ludowym Klubie Sportowym, który składa się z juniorów 25 członków (III Liga) i seniorów 35 członków (kl. b).LKS -em kieruje prezes Marian Chmiel, a funkcję selekcjonera pełni Józef Piątek.Przy Gminnym Ośrodku Kultury działa pod kierunkiem pani Marii Waniczek zespół regionalny “Czardasz”, który wielokrotnie promował spiską kulturę poza granicami naszego kraju.W Niedzicy aktywnie działa Ochotnicza Straż Pożarna. Wielkie zasługi dla jej rozwoju położył Józef Wójcik, który reaktywował w 1927 r. działalność straży pożarnej. Obecnie prezesem straży jest Jan Nowak. W parafii niedzickiej mieszkańcy podejmują wiele różnych działań. W 2005 roku została zakończona budowa nowej plebani. Działa koło misyjne, zespół charytatywny, Akcja Katolicka i Rada Parafialna.Dzisiejsza Niedzica rozwija się turystycznie, powstało wiele pensjonatów, hoteli. Liczba turystów systematycznie rośnie. Niewątpliwie można powiedzieć, że wielki wpływ na rozwój turystyki ma zapora wodna, która zdynamizowała życie gospodarcze wsi. W 2003 roku został otwarty Bank Spółdzielczy. Powstają nowe inwestycje. Obecnie prowadzona jest budowa hali sportowej i nowej remizy.Niedziczanie znani z poczucia estetyki , wiele poświęcają jej uwagi, dbając o piękny wygląd swojej “dziedziny”.Elżbieta Łukuś